سرتخت :

سر تخت  تخت های سایبان دار یک مدل تخت تزیینی است شبیه به تختخواب های چهار ستونی . در هر گوشه از یک کانوپی معمولی،  یک تیرک عمودی  وجود دارد که به اندازه  ۱.۲ متر یا بیشتر از تشک امتداد پیدا می کند. معمولا در فضای بین ستون ها پارچه های تزئینی آویزان می شود و یک پارچه ضخیم هم، به عنوان سایبان، روی سقف را می پوشاند وگاهی سایبان مستقیم روی تخت قرار می گیرد.
 برای گرمای بیشتر و ایجاد حریم خصوصی در اتاق های مشترک و بدون گرمایش مرکزی به وجود آمد. این اتاق خواب های خصوصی که فقط یک نفر در آن می خوابید، در قرون وسطی و اوایل قرن مدرنیته اروپا عملا ناشناخته بود. درصورتی که برای ثروتمندان و اشراف که با خدمه  و محافظین خود در یک اتاق مشترک می خوابیدند، معمول بود.
در بیشتر قلعه ها و خانه های اعیان و اشراف، از موادی مثل چوب، کاشی های سفالی و سنگ برای ساخت بام استفاده می شد. اما سقف خانه دهقانان فقیر  از کاهگل بود. آنها معمولا روی زمین یا روی یک زیرانداز می خوابیدند و با آنکه نیاز به سایبانی برای محافظت از فضولات سقف های کاهگلی داشتند اما از آن محروم بودند. بنابراین داستان تختخواب های سایبان دار در خانه اشراف و قلعه ها که سقف خانه هایشان کاهگلی نبود.
سر تخت های اشراف مجلل با قاب های چوبی، از طناب های در هم تنیده شده یا نوارهای چرمی درست شده بود که یک تشک پَر، ملحفه و روتختی خزدار، لحاف و بالش برای استراحت روی آن قرار می گرفت  و به راحتی قابل انتقال به قلعه های دیگر بود. در ابتدا پرده ها را از سقف آویزان می کردند، اما بعدها یک قاب به بالای تخت اضافه شد که هم پارچه سایبان روی آن قرار می گرفت و هم پرده ها از آن آویزان می شدند.

مدل پرده : KS01

مدل پرده : KS05

مدل پرده : KS02

مدل پرده : KS03

مدل پرده : KS04